Objektivi i iniciativës së të dhënave të hapura dhe shpërndarjes së përgjegjshme të informacioneve është të promovojë transparencën, aksesueshmërinë, riprodhueshmërinë dhe bashkëpunimin, duke siguruar që shpërndarja e të dhënave të monitorimit të kafshëve grabitqare të mëdha të mos krijojë rreziqe për kafshët, habitatet, komunitetet lokale, pronarët e tokës ose aktivitetet e vazhdueshme të ruajtjes dhe kërkimit.
Të dhënat e monitorimit duhet të shpërndahen sa më gjerësisht që të jetë e mundur, duke pranuar se jo të gjitha informacionet mund ose duhet të jenë të disponueshme publikisht në të njëjtin nivel detajesh. Në veçanti, vendndodhjet e sakta të dokumenteve të ndjeshme mund të kërkojnë akses të kufizuar për të parandaluar pengesat, persekutimin, vrasjet e paligjshme ose pasojat e tjera të pa synuara.
Prandaj, praktikat e shpërndarjes së të dhënave duhet të kenë një ekuilibër midis hapjes dhe transparencës shkencore dhe mbrojtjes së përgjegjshme të informacionit të ndjeshëm . Niveli i aksesit duhet të jetë proporcional me ndjeshmërinë e informacionit dhe nevojat legjitime të përdoruesit të të dhënave.
Përmbledhur, të dhënat duhet të jenë sa më të hapura që të jetë e mundur, por edhe të mbrojtura në masën e nevojshme.
Parimet e të dhënave të hapura, informacioni i ndjeshëm dhe niveli i aksesit në të dhëna
Të dhënat e monitorimit duhet të vihen në dispozicion sa herë që është e mundur, me qëllim mbështetjen e kërkimeve shkencore, planifikimit të ruajtjes, menaxhimit, edukimit dhe rritjes së ndërgjegjësimit të publikut. Furnizuesit e të dhënave duhet të përpiqen të përdorin formate të standardizuara dhe metatëdhëna të definuara qartë, me qëllim të lehtësojnë shkëmbimin dhe ripërdorimin e të dhënave.
Në rastet kur të dhënat nuk mund të bëhen plotësisht të disponueshme, arsyeja e kufizimit duhet të dokumentohet qartë. Kufizimet duhet të bazohen në arsye të qarta për ruajtjen, privatësinë, ligjshmërinë, etikën ose konsiderata të tjera të ligjshme, dhe jo në kufizime të pa nevojshme të aksesit.
Marrëvesjet për shkëmbimin e të dhënave duhet të përcaktojnë, aty ku është e nevojshme, qëllimin e përdorimit të të dhënave, përgjegjësitë e përdoruesve të të dhënave, kushtet për ridistribuimin, kërkesat për atribuimin dhe procedurat për trajtimin e informacionit delikat.
Jo të gjitha të dhënat e monitorimit duhet të publikohen me rezolucionin e tyre më të lartë hapësinor ose kohor. Duhet treguar kujdes i veçantë për të dhënat që mund të rrisin rrezikun për mishngrënësit e mëdhenj ose për habitatet e tyre.
Informacionet e ndjeshme mund të përfshijnë, në varësi të specieve dhe kontekstit:
- vendet e sakta ku ndodhen strehat, vendet e riprodhimit, vendet e pushimit ose zona të tjera të ndjeshme;
- vendet ku gjenden individë veçanërisht të cenueshëm ose popullata të vogla;
- vendet e sakta ku ndodh vdekja ose ku kryhen vrasje të paligjshme;
- vendet ku gjenden kafshët gjatë periudhave veçanërisht të ndjeshme;
- informacione që mund të zbulojnë vendndodhjen e kafshëve për persona të paautorizuar;
- informacione personale për vëzhuesit, pronarët e tokës ose kontribuesit e tjerë.
Prandaj, bashkësitë e të dhënave publike duhet të përdorin masa të përshtatshme, siç janë: bashkimi hapësinor, reduktimi i rezolucionit temporal, publikimi me vonesë ose kontrolli i aksesit, aty ku është e nevojshme.
Nivelet e aksesit në të dhëna
Një qasje e ndarë në nivele për aksesin në të dhëna mund të përdoret për të arritur një ekuilibër midis transparencës dhe mbrojtjes së informacioneve të ndjeshme. Për shembull, informacioni mund të klasifikohet si vijon:
Të dhëna të hapura – informacione të cilat mund të aksesohen dhe të ripërdoren lirshëm, pa rrezik të madh.
Të dhëna të kufizuara – informacione që janë në dispozicion të kërkuesve të njohur, organizatave që merren me ruajtjen e natyrës, autoriteteve ose përdoruesve të tjerë të ligjshëm, nën kushte të përcaktuara.
Të dhëna të ndjeshme – informacione që kërkojnë një nivel më të lartë të mbrojtjes, sepse publikimi i tyre mund të krijojë një rrezik të konsiderueshëm për kafshët, habitatet, njerëzit ose aktivitetet e vazhdueshme të ruajtjes së natyrës.
Kufizimet e aksesit duhet të rishikohen periodikisht. Informacioni nuk duhet të mbajë kufizime për një kohë më të gjatë se sa është e nevojshme, kur rreziku i lidhur me të është ulur.
Pronësia e të dhënave, atribuimi dhe njohja e kontributit
Furnizuesit dhe kontribuuesit e të dhënave duhet të marrin njohjen e duhur kur të dhënat e tyre përdoren në raportime, vlerësime, publikime, harta ose produkte të tjera. Burimi origjinal i të dhënave duhet të identifikohet qartë, dhe përdoruesit e të dhënave duhet të respektojnë kushtet e dakorduara për atribuimin dhe ripërdorimin.
Kur monitorimi kryhet në bashkëpunim, duhet të përcaktohen sa më parë përgjegjësitë për menaxhimin, aksesin, analizën dhe publikimin e të dhënave. Kontributi i institucioneve, kërkuesve, organizatave që merren me ruajtjen e natyrës, stafit që punon në terren dhe ofruesve të tjerë të të dhënave duhet të njihet në mënyrë adekuate.
Publikim dhe komunikim i përgjegjshëm
Rezultatet e monitorimit duhet të komunikohen në një mënyrë që të mbështesë objektivat e ruajtjes dhe të shmangë dëmin e paqëllimshëm. Hartat, fotografitë, postimet në rrjetet sociale, raportet dhe publikimet shkencore duhet të shqyrtohen për të vlerësuar mundësinë e zbulimit të vendeve të ndjeshme ose informacioneve të tjera që mund të kenë një ndikim negativ te mishngrënësit e mëdhenj.
Komunikimi publik duhet të bëjë dallimin midis rezultateve të verifikuara, informacionit paraprak dhe vëzhimeve të pakonfirmuara. Rezultatet duhet të paraqiten në një mënyrë shkencërisht të përgjegjshme, duke shmangur përfundimet e ekzagjeruara që mund të ndikojnë në opinionin publik, vendimet e menaxhmentit ose trajtimin e kafshëve individuale.
Shkëmbimi i të dhënave nëpër kufij
Për speciet, popullatat e të cilave shtrihen përtej kufijve kombëtarë, duhet të inkurajohet shkëmbimi i të dhënave midis vendeve fqinje, me qëllim mbështetjen e monitorimit dhe ruajtjes së koordinuar. Atëherë kur është e përshtatshme, vendet dhe institucionet duhet të bien dakord për një terminologji të përbashkët, formate të dhënash, metatëdhëna minimale, kushte për akses dhe procedura për shkëmbimin e informacioneve të ndjeshme.